De Gans
Soms ontstaat een vorm niet in één oogopslag, maar groeit die langzaam terwijl je werkt.
Bij deze steen was dat het geval. In het begin zag ik nog niet wat erin zat.
Ik ben begonnen vanuit gevoel. Ik begon er een gat in te maken.
Ik wilde er een draaiing in maken alleen dat was makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik kreeg niet wat ik voor ogen had, toch zag ik op een gegeven moment de vorm van een vogel die zijn nek omdraait om naar achteren te kijken.
Ik heb er bewust voor gekozen om niet in te veel detail er in te verwerken.
Juist door het eenvoudig te houden, blijft de kracht van de steen zichtbaar.
De natuurlijke vorm, het karakter en de kleuren krijgen zo alle ruimte om te spreken.
De bijenwas en olie brachten de kleuren prachtig naar boven, toch werden die ook direct opgenomen.
Het was een zoektocht van proberen, aanpassen en opnieuw kijken. Juist daarin heb ik deze steen beter leren kennen en ook geleerd.
En uiteindelijk is dat misschien wel de kern van het werken met steen: het beeld is er niet altijd meteen soms moet je het de tijd geven.
Woensdag 4-2-2026
Wat een prachtig weer, ook wel beetje vreemd want het was al dagen echt winterweer en nu 7 graden volop zon.
Ik klaag niet ik kan de nieuwe bok gebruiken hoe leuk…
Aan de slag met deze steen, volledig op gevoel, het enige wat ik weet is dat ik er diepte in wil maken.
Een abstract beeld, heel benieuwd of dat uiteindelijk ook het eind resultaat zal zijn.
De steen heeft vele kleuren ik kom zelfs geel tegen.
