Van cursus naar eigen atelier en een kat uit steen
Twee maanden na mijn eerste kennismaking met beeldhouwen bij de Volksuniversiteit wist ik het zeker: dit wilde ik blijven doen.
Wat begon als een workshop, groeide uit tot een nieuwe passie. Ik vond het zo’n fijne bezigheid.
De vlinder was onaf mee gegaan naar huis deze was dan ook de aanleiding om ermee verder te gaan.
Ik maakte de vlinder af en kocht toen zelf bij de winkel Swaak (Gerstaecker) in Utrecht een mooie speksteen.
https://www.gerstaecker.nl/utrecht-gs/
Thuis, in onze kleine stadstuin, richtte ik mijn eigen mini-atelier in. Niet groot, maar precies genoeg. Samen met mijn vriend bouwde ik een workmate om tot een stevige beeldhouwbok.
Ik schafte mijn eigen gereedschap aan, een schort, een mondkapje want al dat stof moet je natuurlijk niet inademen en ging aan de slag.
Beeldhouwen is voor mij als yoga. Zodra ik begin, ben ik alleen nog maar met de steen bezig. Alles om me heen verdwijnt. Het brengt me rust, focus, en vooral, plezier.
Uit een prachtig stuk zwart/grijze speksteen ontstond mijn volgende creatie, een kat. Niet geheel toevallig, want als kattenliefhebber voelde het bijna logisch dat juist dát dier zich aandiende.
De vormen kwamen als vanzelf tevoorschijn.
Het is bijzonder hoe snel iets onbekends uit kan groeien tot iets eigens. Een workshop werd een atelier. Een steen werd een kat. En ik? Ik werd beeldhouwer.
