“Handen in het haar, oftewel: het even allemaal niet weten.”
Ik begon met deze steen :
Geen idee wat ik daar van ging maken.
Het leek mij leuk om door de steen heen te gaan en daarmee diepte te creëren.
Zodoende ontstonden er twee holtes maar nog steeds geen idee wat ik ervan ging maken.
Gewoon heerlijk gaan uitproberen, ik was tenslotte ook net begonnen met beeldhouwen en ik wil heel graag de technieken leren.
Na lang vijlen en kijken ontstond het beeldje handen in het haar.
Ik heb het een plek gegeven op mijn nachtkastje.
Niet alleen omdat ik het mooi vind, maar omdat het me eraan herinnert dat het oké is om het even niet te weten.
Dat het zoeken erbij hoort. En dat het goedkomt, als je jezelf de tijd gunt.